Young Programmers برنامه نویس های نوجوان

۳ برنامه‌ نویس موفق نوجوان

برنامه‌نویسان زیادی هستند که در نوجوانی به موفقیت‌های بزرگی دست پیدا کردند. اینجا با سه برنامه‌ نویس موفق نوجوان آشنا میشیم.

 

نیک دی‌آلوسیو (Nick D’Aloisio)

Nick D’Aloisio ۳ برنامه‌ نویس موفق نوجوان

نیک اولین اَپ خودش را در سن پونزده‌سالگی نوشت و در اَپ‌استور شرکت اَپل گذاشت. این اَپ که تریمیت نام داشت خبرهای طولانی را کوتاه می‌کرد تا خوندن اونها راحت‌تر بشه.

تریمیت اونقدر محبوب شد که یک میلیاردر سیصد هزار دلار به نیک داد که اون را بهتر کنه.

نیک نسخه جدید اَپش را چند ماه بعد به اسم ساملی در اَپ‌استور گذاشت. ساملی در مدت کوتاهی توسط دویست هزار نفر دانلود شد و یک سال بعد شرکت یاهو ساملی را سی میلیون دلار خرید.

نیک الان بیست و یک سال سن داره و مدیر پروژه این اَپ در شرکت یاهو هست.


آنویتا ویجی (Anvitha Vijay)

با تنها نه سال سن، آنویتا یکی از جوان‌ترین برنامه‌نویسان اَپ در اَپ‌استور شناخته میشه.

او جوان‌ترین برنامه‌نویسی هست که تا به حال در کنفرانس جهانی برنامه‌نویسان اَپل شرکت کرده.

آنویتا برنامه‌نویسی را از هفت‌سالگی شروع کرد و در نه‌سالگی اولین ‌اَپ خودش را که Smartkins نام داره را نوشت.

Anvitha Vijay ۳ برنامه‌ نویس موفق نوجوان

رابرت نِی (Robert Nay)

Robert Nay ۳ برنامه‌ نویس موفق نوجوان

رابرت فقط چهارده سال داشت وقتی که برنامه اَپ بابل‌بال (توپ حبابی) را نوشت و در اَپ‌استور گذاشت.

بابل‌بال یک بازی موبایل هست که رابرت برای ساختش چهار هزار خط کد نوشت.

دو هفته بیشتر از گذاشتن بازی در اَپ‌استور نگذشته بود که بابل‌بال دو میلیون بار دانلود شد.

این بازی تا به امروز بیشتر از شونزده میلیون بار دانلود شده و یکی از محبوب‌ترین بازی‌های موبایل هست.

 

این بود سه برنامه‌ نویس موفق نوجوان که از برنامه نویسی پول و شهرت بسیاری بدست آوردند و همچنان ادامه میدهند.

نظرات

  • مهدی
    پاسخ

    اینجا نو جوان هامون خیلی قابلیت دارن دست کم نگیرین همین که میتونن تو 1 دقیقه هزار تا فحش بدن که تا حالا به گوش من 26 ساله نخورده خودش کلیه کدوم خارجی بلده اینکارو کنه؟؟

    • امین

      البته حالا جدا از شوخی که نوجونای ما می تونن تو 1 دقیقه هزارتا فحش بدن واقعاً هرکدوم از نوجونای کشور ما و نه فقط در کشور ما بلکه تو همه جای جهان سرشار از استعداد کشف نشده هستن که فقط باید کشف و شکوفا بشه. ولی خب متأسفانه توی کشور ما کم ترین اهمیت رو به نوجوونا و جوونا می دن که اصلاً خوب نیست.
      سرمایه ی اصلی ما نفت و گاز و یا معادن و منابع طبیعی نیست بلکه نوجوان ها وجوان های ما هستند که می تونند از این منابع استفاده کنند و کار های بزرگ بکنند.